عکاسی در پاندمی کرونا

خبرهای بد درباره افزایش همه گیری جهانی ویروس کرونا دنیا را در بهت و نگرانی عمیقی فرو برده و میلیون ها نفر را از نظر روانی و جسمی تحت تاثیر قرار داده است. همه چشم انتظار آینده هستند تا پاندمی سریعتر ریشه کن شود. برخی هنرمندان تلاش می کنند در شرایط نگران کننده امروز جهان الهام بخش باشند و در این روزهای سرشار از نا امیدی، امید تزریق کنند. «برک» عکاس ترک تبار اهل استانبول یکی از آنهاست. او پرتره هایی از طریق تماس تصویری و ترکیب آنها با تصاویر گرفته شده از دوربین های مداربسته شهری خلق می کند. برک، سابقه همکاری با شرکت های اپل، سامسونگ و مجله وگ ایتالیا را دارد و تاکنون عکس های متفاوت بسیاری گرفته است. «دفتر خاطرات خانگی با وبکم» مجموعه ای است که او به تازگی در مجله وگ منتشر کرده و با استقبال خوب علاقمندان عکاسی و هنردوستان روبرو شده است. برک، در مورد نقطه شروع این پروژه می گوید: «بزرگترین عامل الهام بخش من این بود که راههای متنوع غلبه بر انزوای این روزها را پیدا کنم. هدف اصلی من ترکیب خلاقیت با زندگی روزمره انسان ها بود. با آنهایی که مایل بودند در این پروژه من را همراهی کنند تماس ویدیویی گرفتم، راهنمایی کردم و برای عکاسی دست بکار شدم.»

وقتی مردم نمی توانند از خانه بیرون بیایند، به «زندگی عادی» و کارهایی که انجام می دادند فکر می کنند. خوشبختانه امروزه، اینترنت و فرصت های آنلاین فاصله ها را کاهش داده است. حتی برای علاقمندان به هنر مانند آنهایی که مشتاق تماشای موزه ها یا دیدن تئاتر هستند موقعیت های بصری جالبی به وجود آمده است بدون آنکه نیازی به حضور فیزیکی باشد. عکاسی هم از این قاعده جدا نیست و برک به خوبی از آن استفاده کرده است.

هر هنرمندی پیش و پس از خلق اثر هنری به قابلیت های دسترسی آن برای عموم فکر می کند، یعنی علاقمندان و هنردوستان چگونه می توانند آثار را مشاهده و درباره کیفیت و تفکر هنرمند اظهار نظر کنند. برک، توضیح جالبی دارد و معتقد است، «باید به چارچوب های کلی فکر کرد و انتظار نداشت مردم کشف جدیدی داشته باشند، فقط کافیست برداشت های متفاوتی از تجربیات عکاس بدست آورند. داشتن علاقه مشترک بین ما مسئله مهمتری است.»

کرونا در حال حاضر بیشتر بخش های جهان از جمله آموزش، تجارت، تفریح و سرگرمی و البته هنر را تحت تاثیر قرار داده است. قطعاً این شرایط بازار سنتی هنر و تولیدات هنری را دچار دگرگونی بیشتری خواهد کرد. شاید انزوای طولانی و تغییرات عمیق در ارتباطات بین فردی ایجاد شود. هنر عکاسی جزیی از همین تغییرات است و شکی نیست در آینده تاثیر بیشتری از پاندمی ویروس کرونا می گیرد.

خوشبختانه ما در عصر تکنولوژی های ارتباطی و تحولات دیجیتالی زندگی می کنیم. نکته اصلی آن است که خیلی سریع می توانیم به وسیله تکنولوژی با شرایط موجود سازگار شویم و دست به نوآوری و ابتکار بزنیم. برک، این تجربه را در پروژه «دفتر خاطرات خانگی با وبکم» کسب کرد. او با قرار گرفتن در فضاهای جداگانه توانست به همکاری مشترکی با افراد برای ثبت عکس هایش دست پیدا کند. به نظر برک، در شرایط قرنطینه تجهیزات تکنولوژیکی اختیار عمل بیشتری به هنرمند می دهند. «شما می توانید از تصاویر ویدیویی استفاده کنید و آنها را کنار هم بگذارید، دقیقاً مثل کاری که من انجام دادم و نتیجه گرفتم. همچنین می توانید برای کشف محیط های خارج از خانه از هواپیمای بدون سرنشین استفاده کنید و نماهای خاص و کمتر دیده شده را شکار کنید به شرط آنکه در محل سکونت شما محدودیت پرواز پهپاد عکاسی وجود نداشته باشد. کافیست به زندگی پس از ویروس کرونا فکر کنید، مطمئن باشید تجربیات متفاوتی بدست می آورید و عکس های خاصی می گیرید که هرگز فراموش نمی شوند.»

آنچه در پایان به عنوان توصیه باقی می ماند آن است که چشم و حافظه خود را پرورش دهیم؛ این بسیار مهم است، سپس از شبکه های اجتماعی به خوبی استفاده کنیم زیرا مردم با سهولت بیشتری جذب می شوند و به هنرمند احساس قدرت می دهند. تردیدی وجود ندارد که موفق می شویم.

 

© نوشته: محمدجواد نعمتی

© عکس: برک

منبع: Medium Art Photography

1 ماه پیش

12 دیدگاه

  1. پست خوب و جالبی بود اگه ممکنه مطالب عکاسی رو بیشتر کنید من هنوز وبلاگتونو دنبال میکنم اونجا مطلب عکاسی بیشتر میذاشتین. دستتون درد نکنه

    1. با درود. از توجه شما سپاسگزام. حتما مطالب عکاسی بیشتری منتشر خواهم کرد. در وبلاگ نیز می توانید به مطالب قبلی دسترسی پیدا کنید

  2. واقعا اگه کرونا نبود خیلی از این کارهای ابتکاری انجام نمیشد. خودم موسیقی کار میکنم و با دوستام چندتا کلیپ نوازندگی از راه دور ضبط کردم خیلی مطمئن نبودم بشه عکاسی رو از دور انجام داد ولی جالبه که میشه
    ممنونم از مطلب خوبتون

    1. با درود. همیشه محدودیت باعث خلق فرصت های جدیدی میشه و کرونا مزید بر علت شده تا از نبوغ خودمان بیشتر استفاده کنید.

  3. با تشکر از جناب استاد نعمتی
    موضوع جالبی را انتخاب نموده و به آن پرداخته اید . نزدیک به یکسال است که کرونا تاثیر عمیق به روال زندگی چه از لحاظ فرهنگی تجارت و و روابط خانواده ها و روابط دوستانه و حتی روابط اقوام مختلف گذاشته است.
    وظیفه ما عکاسان است که این دوران را ثبت کنیم . البته باید به این موضوع توجه داشته باشیم این وظیفه را با دید خاص و متفاوت و هنرمنداه انجام داده تا بیننده معاصر و نسلهای آینده عمق این فاجعه را کاملا حس کنند.
    شاید در آینده اثری از این ویروس نباشد و شاید با معضلات پر خطرتری روبرو باشیم . به هر حال بشریت معاصر دارای یک وجه مشترک میباشند و آن ……….. ماسکی است که به چهره همه ما اضافه شده.

    1. با درود خدمت جناب نقدی بزرگوار. از محبت و بذل توجه عالیجناب بسیار خرسندم. با شما کاملاً هم عقیده هستم که ویروس کرونا به عجیب ترین و شدیدترین شکل ممکن زندگی انسان ها را دچار تغییراتی فراتر از تصور کرده است. تردیدی نیست عکاسان خلاق و بزرگانی چون شما می توانند بهتر و بیشتر از دیگران این لحظات تجربه آفرین را ثبت و ضبط کنند و برای آیندگان به یادگار بگذارند. مطمئن هستم آثار تصویری امروز میراث آموزنده ای برای نسل های فردا خواهد بود و تجربیات ذی قیمتی به آنان ارائه خواهد داد. امید که با همکاری هم، محدود کردن ارتباطات فیزیکی، رعایت فاصله اجتماعی و (ماسک) سایه این ویروس را از سر ایرانیان و جهانیان کوتاه کنیم. به امید روزهایی توام با سلامتی، شادکامی و بهروزی.

  4. دعا کنیم این ویروس کرونا زودتر از جهان و ایران خارج بشه تا بتونیم دوباره عکاسی کنیم بخدا از پارسال دوربینمو از توی کیفش بیرون نیاوردم و همش خونه هستم

  5. نکته بسیار جالبی که در مطلب‌تان وجود داشت حس امیدبخشی و ابتکار در شرایط کنونی بود که انگیزه‌های لازم را در خواننده ایجاد می‌کند.
    همینطور این ایده می‌تواند نه تنها در شرایط حاضر و با موضوع کرونا، که درمورد سایر موضوعات جامعه هم اجرا شود و فقط کافی است قدری از بالاتر به رویدادها نگاه کنیم و به دنبال دغدغه‌هامان باشیم.

  6. این ایده که در ابتدای مطلب اشاره کردید می‌تواند یکی از راههای موثر برای مقابله با انزوا در حال حاضر باشد.

    به هر حال هر یک از ابزارهای ارتباطی ازجمله دوربین عکاسی می‌تواند راهی برای ارتباط بین مردم ایجاد کند و بسیار هم پسندیده و خلاقانه اجرا شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *